FACİA’YA SANATÇI DUYARLILIĞI: “Sizin Öykülerinizi Unutturmayacağım”

Karadeniz Ereğli’de faaliyet gösteren RED Sahne Sanatları Yöneticisi ve Oyuncu Fazilet Küçük 1992 Zonguldak Kozlu müessesesinde meydana gelen grizu faciasında hayatını kaybeden 263 madenciyi andı.

Tiyatro sanatçısı Küçük ve ekibi 1992 Zonguldak Kozlu müessesesinde meydana gelen grizu patlaması sonrasında yaşanılan acıyı tiyatro sahnesine taşıyarak, oyunlaştırmıştı.

‘Karalığın Yüreği’ adıyla sahneye uyarlanan oyun, Kovid 19 salgını sebebiyle Türkiye Turnesini iki kez ertelemişti. Salgın öncesi İstanbul ve Balıkesir’de sahnelenen oyun, normalleşme sürecinin seyrine göre 35 kentte sergilenmeyi bekliyor.

Tiyatro Oyuncusu Fazilet Küçük yaptığı açıklamada şu ifadeleri kullandı:

“Kafamda Baretle, Onurla, Sıkılı Bir Yumruk Gibi Sahnelerde Olacağım, Sizin Öykülerinizi Unutturmayacağım...

Burada tam 263 isim var... 263 baba, 263 evlât, 263 çarpan yürek... 3 Mart 1992 Zonguldak Kozlu Grizu Faciası'nda yitirdiğimiz 263 Madenci...

Eşim ve ailesi o yıllar Zonguldak'ta yaşıyordu ve hatta babası TTK Kozlu Müessesesi'nde maden işçisiydi...

Bir araya geldiğimizde konuştuk, anlattı... Büyük bir patlama ve nefes alan herkesin olduğu yere yığılıp bir anda ölmesini...

Eşimin rahmetli amcasının faciadan sonra ilk madene girip ölmüş bedenleri çıkartan ekipte yaptıklarını...

Siren seslerini, sıra sıra tabutları, ağıtları, akibetini bildikleri bir son olsa da yine de umut eden insanları...

Acının tarifi yok evet ama bu ülkede kendi canlarını unutup her gün yerin yüzlerce metre altında çalışan madenciler hâlâ varlar...

Ülkemizin madencilere ve işçi sınıfına borcu çok büyük...

Bu borcu bir sanatçı olarak ödemek istedim ve 3 Mart'ı bir madenci ailesinin gözünden anlatmak için kendimizin yazdığı Karalığın Yüreği'ni sahneye koydum...

Bu güne kadar 263 kahramanın anıları unutulmasın diye gidebildiğim her yere seslerini taşıdım... Tek bir kişinin bile yüreğinde bu ailelerin yaşadıklarının zerresini hissettirebildiysem ne mutlu...

263 kahramanı saygıyla anıyorum... Ailelerinin ve o sabah uyandığında babası artık olmayan madenci çocuklarının acılarını yüreğimde hissediyorum...

Söz veriyorum...

Kafamda Baretle, Onurla, Sıkılı Bir Yumruk Gibi Sahnelerde Olacağım, Sizin Öykülerinizi Unutturmayacağım.”