Engelli annesinden çağrı: ´Örnek ilçe olalım, Türkiye´ye yayalım´

Karadeniz Ereğli´de bir süre önce Yaşam Köyü projesini gündeme getiren özel aileler, Türkiye´nin birkaç şehrinde bulunan Yaşam Köyü´nün Karadeniz Ereğli´de kurulması talebini yenilediler.

20 günlükken geçirdiği ağır ateşlenme durumu sonrası epilepsiye bağlı nedenden engelli durumuna düşen oğlu ile 21 yıldır dünyada mücadele veren 43 yaşındaki Hülya Kahvecioğlu ise o annelerden biri.

İki ay önce yakalandığı meme kanserini yenebilmesi için kemoterapi uygulanan Kahvecioğlu, kendisini duyan herkese yalvararak, "daha önce ‘yalvarıyorum´ demiştim ve şimdi ortadayım. Yarının ne olacağı bilinmiyor. İlçemizde neden olmasın. Ereğli´de 2 bine yakın bizim durumumuzda olan insan var. Ben şu an hastayım. İlaç aldığımda bir hafta kendime gelemiyorum. Bir yaşam köyümüz olsaydı, kafam ve gönlüm rahat bir şekilde olur, çocuklarımızın emin ellerde olduğunu bilerek mutlu olurdum.

Örnek gösterebileceğim o kadar çok aile var ki. O kadar büyük ihtiyaç ki.  Niye yok sayılıyoruz? Yokuz, konuş konuş hep boş" diye konuştu.

EREĞLİ ÖRNEK OLSUN

Geçirdiği zor günleri kendisi gibi olan özel ailelerin desteği ile atlatmaya çalıştığını, hastalığını yeneceğini ve birlerce engelli kişi için Yaşam Köyü kurulması için hayatta kalacağını da anlatan Hülya Kahvecioğlu, şu sözlerle konuştu:

 "Bugüne kadar belediye başkanlarına çok kez gittik. Kaymakamlara ve aklına gelecek diğer kişilere de gittik. Hep söz verdiler, yapmadılar. Bakın biz genç kalmıyoruz. Rabbim bize bu yavruları bize vermiş, elimiz-kolumuz bağlı duramayız. Allah bize emanet etmiş, güvenmiş. Bize düşense mücadele etmektir. Maddi durumu olan ortaya koyacak, olmayanlarda el birliği ile destek sağlayacak. Kenetleneceğiz. Ereğli´mizde bunu istiyoruz. Ereğli örnek olsun. Örnek ilçe olalım ve bunu Türkiye´ye yayalım. Anneler, babalar ve Ereğli´deki bütün özel ailelere sesleniyorum: Gelin birlik olalım. Yetkililere de sesleniyorum: Şuan be tedavi görüyorum. Düşünmeyim diyorum ama elimde değil. Yıpranıyoruz, hastalıklara maruz kalıyoruz. Biz ‘önce Allah´ diyerek direncimizi kaybetmemeye çalışıyoruz ama sizde bize yardımcı olun. Mücadele etmek bize halkımıza, devletimize düşüyor. Bu, tek başına kaldırılabilecek bir durum değil.

"BİZ HAYATTAN GİDERSEK ONLARA NE OLACAK?"

İlçemizde bize sahip çıkabilecek bir mekan oluştursak, biz yaşarken orayı yetkililer ile beraber çocuklarımız için güvenli bir hale getirsek neden olmasın? O kadar çok ihtiyacımız var ki. Ereğli´de, anne ve babasına bağımlı yüzlerce evlat var. Biz hayattan gidersek onlara ne olacak? Onların da hakkı değil mi eğitim almak, sosyalleşmek? Yalvarıyoruz (!) konuşmada kalmasın. Söz veriliyor hep yerinde kalıyor. Yarının ne olacağını bilmiyorum. Gözümü kapattığımda, çocuklarımızın orada olduğunu hayal etmek istiyorum. Biz hayatta iken öyle bir yaşam köyü oluşturalım ki özel çocuklarımız mutlu olsun."

-YAŞAM KÖYÜ-

[*]Yaşamaya engelli olan özel bireyler var. Onların anne ve babaların söylediği ortak bir cümle var ki; duyanı derinden yaralayan, "biz öldükten sonra çocuğumuza ne olacak?" Daha da acı bir cümle ise "Allah´ım. Sana yalvarırım çocuğumla benim canımı aynı anda al."

[*]Sadece Ereğli´de binlerce özel birey var. Hepsinin birbirinden farklı özel ihtiyaçları var. Hiçbiri, kendi başına hayata tutunamıyor.

Aileleri "biz öldükten sonra çocuğumuza ne olacak" düşüncesinden kurtulmak istiyorlar. Vakıf kurmak istiyorlar… Ve anne ve babalar öldükten sonra, kurmak istedikleri "Yaşam Köyüne" çocuklarını emanet etmek istiyorlar.

[*] Yaşamaya engelli olan özel bireylerin, herkesten çok yaşamaya hakkı var. Çünkü anne ve babalarının ortak bir duası var, "Allah´ım, yalvarırım çocuğumla benim canımı aynı anda al."

[*]ERDEMİR… BELEDİYE… TSO… STK´LAR…

[*]Yaşam Köyü´nü kurabilmek için farkındalığı arttırmak geriyor. Çok büyük bir maddi kaynak gerekiyor. Ereğli´de pek çok STK var. Belediye var. Erdemir var. Siyasiler var. Ticaret ve Sanayi Odası var. Kent Konseyi var.  Ereğli´de iyi insanlar var. Hepsi bir araya gelirse…